ศ.หม่อมเจ้า สุภัทรดิศ ดิศกุลทรงนิพนธ์ขึ้นใน พ.ศ.2503 (ก่อนที่ปราสาทพระวิหารจะเกิดกรณีพิพาท) มีการแนะนำข้อมูลการเดินทางจากกรุงเทพไปยังปราสาท และข้อมูลทางภูมิศาสตร์ จากนั้นจึงนำชมไปตามลำดับตั้งแต่โคปุระชั้นต่างๆ ไปถึงปราสาทประธาน หนังสือเป็นเชิงสารคดีที่สอดแทรกความรู้ทางวิชาการ และที่น่าสนใจก็คือมีภาพถ่ายเก่าของปราสาทพระวิหารใน พ.ศ.2503
The guidebook for Prasat Phra Viharn was composed by Prince Subhadradis Diskul in 1960 prior to the dispute over the Thai-Cambodian border. The guidebook recommends that easiest way to reach the temple from Bangkok, mentions the geography and introduces the architecture of this ancient temple from the gateways to the main temple. This book is considered to be the documentary for tourist, yet some academic notices are also mentioned. The book, moreover, yields the old photos of Phra Viharn temple taken in 1960 which are of interesting.

ศ.ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล ทรงแปล

ศ.หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุลทรงเรียบเรียงมาจากหนังสือ Le Cambodge ของ ศ.ฌอง บวสเซอลิเยร์
เนื้อหาหลักของหนังสือมุ่งแยกศึกษาประติมากรรมขอมในหลายแง่มุม ไม่ว่าจะเป็นประติมากรรมลอยตัว ภาพสลักนูนต่ำ พระพุทธรูป ลักษณะรูปภาพ (ประติมานวิทยา) รูปสัตว์ ลายพันธุ์พฤกษา ประติมากรรมสัมฤทธิ์ และ รวมถึงเครื่องดินเผา ทั้งสมัยก่อนเมืองพระนครและสมัยเมืองพระนคร

วัดพระพายหลวงตั้งอยู่นอกเมืองสุโขทัยเก่า ศาสนสถานของวัดนี้ คือ พระปรางค์ 3 องค์ตั้งเรียงกัน จากการขุดแต่งค้นพบหลักฐานแสดงถึงศิลปขอมที่เผยแพร่เข้ามา ณ เมืองสุโขทัย สมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ในพระปรางค์องค์กลางมีหลักฐานแสดงว่า สมัยสุโขทัยชาวไทยได้มาแก้ไขใหม่เป็นแบบสุโขทัย ภายในซุ้มของพระเจดีย์สำคัญมีพระพุทธรูปแบบเชียงแสนประทับนั่งขัดสมาธิราบปางมารวิชัยหลายองค์ ด้านหน้าพระเจดีย์มีผนังสูงใหญ่และมีพระพุทธรูปยืนอยู่ 5 องค์ จากร่องรอยโบราณวัตถุสถานที่พบแสดงว่าระหว่าง พ.ศ. 1800 -1825 เป็นระยะที่ก่อสร้างศิลปแบบสุโขทัยขึ้นโดยได้รับอิทธิพลจากศิลปะขอม ศิลปะลังกาและศิลปะแบบเชียงแสน และมีการดัดแปลงตกแต่งวัดนี้อีกหลายครั้ง แสดงว่าวัดพระพายหลวงเป็นวัดสำคัญอยู่ตลอดสมัยสุโขทัย

ศิลปวัตถุที่ได้รับคัดเลือกให้ไปจัดแสดงที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นศิลปวัตถุจากพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในกรุงเทพฯ และพระวิหารสมเด็จวัดเบญจมบพิตร พิพิธภัณฑสถานที่จังหวัดนครปฐม พระนครศรีอยุธยา ลพบุรีและลำพูน รวมทั้งศิลปวัตถุบางชิ้นของเอกชน แบ่งออกเป็นแบบต่าง ๆ ดังนี้ ศิลปะแบบทวารวดี 29 ชิ้น แบบ เทวรูปรุ่นเก่า 3 ชิ้น แบบศรีวิชัย 7 ชิ้น แบบลพบุรี 52 ชิ้น แบบเชียงแสน 27 ชิ้น สุโขทัย 40 ชิ้น อู่ทอง 5 ชิ้น อยุธยา 69 ชิ้น นครศรีธรรมราช 1 ชิ้น รัตนโกสินทร์ 101 ชิ้น รวมทั้งหมด 334 ชิ้น โดยที่เป็นการตกลงระหว่างรัฐบาลไทยกับพิพิธภัณฑสถานและสถาบันการศึกษาในสหรัฐอเมริกา 8 แห่ง เพื่อนำศิลปกรรมไทยไปจัดแสดงเป็นครั้งแรก ณ มหาวิทยาลัยอินเดียน่า เมืองบลูมิงตัน รัฐอินเดียน่า ตั้งแต่วันที่ 9 ต.ค. 2503.

เขาสีคิริยะ ตั้งอยู่ทางตอนกลางของเกาะลังกา ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองอนุราธปุระ ประเทศศรีลังกา พระเจ้ากัสสปซึ่งขึ้นครองราชย์ ระหว่าง พ.ศ. 1020 – 1038 ได้ย้ายราชธานีมาตั้งที่นี่และก่อสร้างอาคารด้วยอิฐเป็นอันมาก รวมทั้งสร้างพระราชวังสองชั้นลดหลั่นกันอยู่เหนือยอดเขา ตรงกลางมีภาพเขียนรูปนางอัปสรเป็นคู่ ๆ ปัจจุบันเหลือเพียง 15 รูปเท่านั้น กรมโบราณคดีและเจ้าหน้าที่โครงการสามเหลี่ยมวัฒนธรรมยูเนสโก - ศรีลังกา ดำเนินการบูรณะโบราณสถานโดยการขุดค้น การบำรุงรักษา การปรับปรุงและตกแต่งบริเวณสถานที่ พัฒนาสาธารณูปโภคพื้นฐาน โดยเฉพาะเกี่ยวกับนักท่องเที่ยวและบริการสนับสนุน การดูแลและออกกฎควบคุมการพัฒนาในบริเวณใกล้เคียง ระยะเวลาดำเนินการตั้งแต่ พ.ศ. 2525-2529 แต่ไม่สามารถกระทำได้ จึงต่อเวลาออกไปคาดว่าจะสำเร็จสมบูรณ์ใน พ.ศ. 2534.