ดั้งเดิมเป็นบทความจำนวน 3 บทความอยู่ในวารสารโบราณคดี ต่อมา ในพ.ศ.2513 ศ.หม่อมเจ้า สุภัทรดิศ ดิศกุลได้นำมารวมเล่มเป็นหนังสือภาษาอังกฤษ เพื่อใช้ในงานนำชมนิทรรศการที่จัดขึ้นตั้งแต่ 6 มีนาคม – 6 เมษายน พ.ศ.2511 ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร เป็นนิทรรศการรวมโบราณวัตถุที่เป็นของพระราชทานยืม ประทานยืม และให้ยืมโดยบุคคลจำนวนมาก มีทั้งศิลปะทวารวดี ศรีวิชัย เขมร สุโขทัย ล้านนา อยุธยา รัตนโกสินทร์ โดยวัตถุแต่ละชิ้นมีความน่าสนใจเป็นพิเศษในด้านประวัติศาสตร์ศิลปะ
Originally there were three separated articles published in the Journal of Borankhadee (the academic journal by the faculty of Archaeology). In 1970, Prince Subhadradis Diskul combined and reprinted these articles as a book attached for the exhibition held at National Museum Bangkok from the 6th March to the 6th April 1968. The book yields the catalogue of the masterpieces derived from several private collections. Some pieces are of special interested.

เป็นหนังสือภาษาอังกฤษเพื่อนำชม“หอเขียน” ของวังสวนผักกาด หอเขียนดั้งเดิมเป็นหอไตรของวัดบ้านเกลี้ยง ต่อมา มรว.จุมพฏ บริพัตรได้ขอผาติกรรมมาไว้ที่วังสวนผักกาด หอไตรมีความพิเศษคือประดับลายรดน้ำบนผนังทุกแผ่น เป็นภาพเล่าเรื่องต่างๆในพุทธประวัติ เช่น ตอนปราบชฎิล ตอนเสด็จข้ามแม่น้ำไปยังเมืองกุสินาราและตอนถวายพระเพลิง ทรงกำหนดอายุอยู่ในสมัยอยุธยาตอนปลาย
“The Lacquer pavilion at Suan Pakkad Palace” is the guidebook for Hor Kian or the lacquer pavilion which originally belonged to Wat Ban Kliang and Prince Chumbhot thereon transferred this pavilion to Suan Pakkad Palace. The lacquered mural inside the pavilion narrates the stories from the life of the Buddha, including the conversion of Jatila, the great demise and the cremation of the Buddha. The mural is dated to Late Ayutthaya period.

หนังสือเล่มนี้จัดพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษเพื่อแนะนำอิทธิพลศิลปะทางศาสนาจากอินเดียสู่ศิลปะไทยระยะต้น ตีพิมพ์สำหรับมหาวิทยาลัยมาลายาในประเทศมาเลเซียเมื่อ พ.ศ.2534 เนื้อหากล่าวถึงพัฒนาการศิลปะอินเดียใน 4 ช่วงเวลา คือ อมราวดี คุปตะ หลังคุปตะ และปาละ มีการกล่าวถึงโบราณวัตถุสถานสำคัญทั้งวัตถุรุ่นเก่าที่นำเข้ามาจากอินเดีย ศิลปะทวารวดี ศิลปะศรีวิชัย และศิลปะขอมสมัยก่อนเมืองพระนคร
Written by Prince Subhadradis Diskul in 1991 for the University of Malaya, the book introduces the influence of Indian religious art to early Thailand. The sequence of Indian religious artistic influences in Thailand is dividable into four periods, viz. the period of Amaravati influence, of Gupta, of post-Gupta and of Pala influence. Some interesting artifacts, including the imported images from India, the Dvaravati images, Srivijaya and Pre-Angkorian artifacts are mentioned in this book.

หนังสือเล่มนี้ถือเป็นตำราด้านประวัติศาสตร์ศิลปะไทยที่ใช้ในการสอนระดับมหาวิทยาลัยหลายแห่งและได้รับการอ้างอิงเสมอ และได้รับการตีพิมพ์หลายครั้ง ศาสตราจารย์ หม่อมเจ้า สุภัทรดิศ ดิศกุลทรงใช้ข้อมูลจากหนังสือของสมเด็จฯกรมพระยาดำรงราชานุภาพ หลวงบริบาลบุรีภัณฑ์ ศาสตราจารย์ยอร์ช เซเดส์ ศาสตราจารย์ปิแอร์ ดูปองต์ และศาสตราจารย์ฌ็อง บวสเซอลิเยร์ในการเรียบเรียง

     เนื้อหาหลักของหนังสือเล่มนี้ เป็นการแนะนำศิลปะในประเทศไทยตามยุคสมัย ตั้งแต่วัตถุรุ่นเก่าที่ค้นพบในประเทศไทย ศิลปะทวารดี เทวรูปรุ่นเก่า ศิลปะศรีวิชัย ศิลปะลพบุรี ศิลปะสุโขทัย ศิลปะเชียงแสน ศิลปะอยุธยาและศิลปะรัตนโกสินทร์

ศาสตราจารย์ หม่อมเจ้า สุภัทรดิศ ดิศกุล ทรงเรียบเรียงจากหนังสือ L’Art Khmer: Les Grandes Etapes de son Evolution และ Le Cambodge ของนางเดอโคราล เรมูซาต์ และของศาสตราจารย์ ฌอง บวสเซอลีเยร์ ตามลำดับ ซึ่งใช้หลักการการศึกษาวิวัฒนาการของลวดลายตามแนวทางของ ศาสตราจารย์ ฟิลิปป์ สแตร์น

ศาสตราจารย์ หม่อมเจ้า สุภัทรดิศ ดิศกุล ทรงนำเสนอเนื้อหาสำคัญเกี่ยวกับองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม ไม่ว่าจะเป็นพัฒนาการของทับหลัง เสาประดับกรอบประตู หน้าบัน ฯลฯ ก่อนที่จะนำเสนอพัฒนาการของประติมากรรม ทั้งภาพเล่าเรื่องและประติมากรรมเดี่ยว พร้อมทั้งภาพและลายเส้นประกอบซึ่งสำคัญมากต่อการทำความเข้าใจรูปแบบศิลปะที่ซับซ้อน