ศิลปะสมัยลพบุรี
- TH Subhadradis 01 BK-01-28-002
- Item
- 2547
Part of หนังสือ
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
ศิลปสมัยลพบุรี
- TH Subhadradis 01 BK-01-28-001
- Item
- 2510
Part of หนังสือ
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
ศิลปสมัยลพบุรี
- TH Subhadradis 01 BK-01-28
- File
- 2510-2547
Part of หนังสือ
ใน พ.ศ.2508 เมื่อการปรับปรุงพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครใกล้สำเร็จ ศาสตราจารย์ หม่อมเจ้า สุภัทรดิศ ดิศกุล ได้รับมอบหมายให้เขียนหนังสือเรื่อง “ศิลปลพบุรี” ท่านได้ใช้หนังสือ Le Cambodge ของ ศ.ฌอง บวสเซอลิเยร์ และเล่มอื่นๆ เป็นหลักในการเรียบเรียง ต่อมา มหาวิทยาลัยศิลปากรได้จัดพิมพ์อีกใน พ.ศ. 2547 พร้อมอรรถาธิบายเพิ่มเติม
เนื้อหาแบ่งประเด็นออกเป็นสถาปัตยกรรม ประติมากรรมศิลา สัมฤทธิ์ จิตรกรรม เครื่องปั้นดินเผา และปูนปั้น โดยใช้โบราณวัตถุสถานในศิลปะขอมที่ค้นพบในประเทศไทยเป็นหลัก มีการแบ่งสมัยทุก 50-100 ปี และมีการวิเคราะห์ศิลปกรรมพร้อมเปรียบเทียบกับศิลปะขอมในประเทศกัมพูชา
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
เรื่องพระปฐมเจดีย์กับนำเที่ยว
- TH Subhadradis 01 BK-01-24
- File
- 2490-2512
Part of หนังสือ
ใน พ.ศ. 2490 เจ้าหน้าที่วัดพระปฐมเจดีย์ได้เข้าพบหลวงบริบาลบุรีภัณฑ์เพื่อขอให้เขียนหนังสือนำชมวัด หลวงบริบาลบุรีภัณฑ์จึงได้ทูลขอ ศาสตราจารย์ หม่อมเจ้า สุภัทรดิศ ดิศกุลให้ทรงนิพนธ์หนังสือดังกล่าว ซึ่งต่อมาได้รับการตีพิมพ์อีกหลายครั้ง
เนื้อหาหลักของหนังสือ มุ่งเน้นโบราณสถานและวัตถุในวัดพระปฐมเจดีย์เป็นหลัก มีการกล่าวถึงเจดีย์ 4 ประเภท ข้อถกเถียงเรื่องพระโสณะอุตตระ ตำนานต่างๆ รวมประวัติการสร้างเสริมพระปฐมเจดีย์ในระยะต่อมาจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
มรดกไทย
- TH Subhadradis 01 BK-01-23
- File
- 2538
Part of หนังสือ
หนังสือรวมบทนิพนธ์หลากหลายเรื่อง (Variety) ของ ศ. หม่อมเจ้า สุภัทรดิศ ดิศกุล ที่เคยลงในนิตยสารธุรกิจก้าวหน้า ระหว่าง พ.ศ. 2533-2538 โดยเรื่องราวนั้นเป็นแง่มุมที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นการท่องเที่ยวทางศิลปกรรม แนวทางการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศทางด้านวัฒนธรรม ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ การพิพิธภัณฑ์ ฯลฯ
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
พุทธศิลปในประเทศไทย
- TH Subhadradis 01 BK-01-22
- File
- 2503
Part of หนังสือ
เป็นหนังสืองานศพที่รวมเอาบทความของนักวิชาการสำคัญด้านประวัติศาสตร์ศิลปะและโบราณคดี 2 ท่าน คือ หลวงบริบาลบุรีภัณฑ์ ซึ่งเขียนเรื่อง “พระพุทธรูปสมัยต่างๆในประเทศไทย” และหม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล ซึ่งนิพนธ์เรื่อง “พุทธศิลป์ในประเทศไทย” โดยบทความทั้งสองมีเนื้อหาเกี่ยวกับรูปแบบของพระพุทธรูปในแต่ละสมัยพร้อมภาพประกอบ บางประเด็นแสดงให้เห็นแนวความคิดแบบเก่าของการศึกษาประวัติศาสตร์ศิลปะในช่วง พ.ศ. 2503
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล