ศ.หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุลทรงแปลงานค้นคว้าของ ศ.ฟิลลิปป์ สแตร์นและนางมิเรย เบนิสตี ด้วยทรงเห็นว่า การศึกษาวิวัฒนาการลวดลายเพื่อกำหนดอายุเป็นสิ่งที่ทำได้ผลดีและสมควรนำมาใช้เป็นตัวอย่างในการศึกษาสำหรับนักศึกษาคณะโบราณคดี
เนื้อหาหลักของหนังสือมุ่งประเด็นด้านพัฒนาการของลวดลายศิลปะอินเดียสมัยอมราวดีทางภาคใต้ของประเทศอินเดีย ซึ่งทำให้พบว่า ลวดลายระยะแรกเทียบได้กับศิลปะอินเดียโบราณ ในขณะที่ลวดลายระยะหลังเทียบได้กับศิลปะคุปตะ