- TH Subhadradis 01 BK-01-02
- File
- 2506
Part of หนังสือ
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
11 results directly related Exclude narrower terms
Part of หนังสือ
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
Part of หนังสือ
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
Part of หนังสือ
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
ประวัติศาสตร์ศิลปะประเทศใกล้เคียง : อินเดีย, ลังกา, จัมปา, พม่า, ลาว
Part of หนังสือ
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
ประวัติศาสตร์ศิลปะประเทศใกล้เคียง อินเดีย ลังกา ชวา จาม ขอม พม่า ลาว
Part of หนังสือ
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
Part of หนังสือ
ศาสตราจารย์หม่อมเจ้า สุภัทรดิศ ดิศกุล ทรงเรียบเรียงจากหนังสือ Ancient Indonesian Art ของนายเบอร์เนต เกมเปอร์ส และหนังสือ Ancient Indonesian Art of the Central and Eastern Jawanese Periods ซึ่งมีผู้แต่งหลายท่าน เนื้อหาหลักของหนังสือเป็นเรื่องเกี่ยวกับศิลปะชวาที่ได้รับอิทธิพลอินเดีย เจริญขึ้นในเกาะชวาราวพุทธศตวรรษที่ 12-19 ตั้งแต่ศิลปะชวาภาคกลางต่อเนื่องไปถึงสมัยอิสลามตอนต้น เนื้อหาของหนังสือครอบคลุมทั้งสถาปัตยกรรม ประติมากรรมและประณีตศิลป์ โดยมีการเจาะจงสถาปัตยกรรมสำคัญไม่ว่าจะเป็นบุโรพุทโธ ปะรัมบะนัน เป็นต้น
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
Part of หนังสือ
ศาสตราจารย์หม่อมเจ้า สุภัทรดิศ ดิศกุล ทรงเรียบเรียงจากหนังสือ Ancient Indonesian Art ของนายเบอร์เนต เกมเปอร์ส และหนังสือ Ancient Indonesian Art of the Central and Eastern Jawanese Periods ซึ่งมีผู้แต่งหลายท่าน เนื้อหาหลักของหนังสือเป็นเรื่องเกี่ยวกับศิลปะชวาที่ได้รับอิทธิพลอินเดีย เจริญขึ้นในเกาะชวาราวพุทธศตวรรษที่ 12-19 ตั้งแต่ศิลปะชวาภาคกลางต่อเนื่องไปถึงสมัยอิสลามตอนต้น เนื้อหาของหนังสือครอบคลุมทั้งสถาปัตยกรรม ประติมากรรมและประณีตศิลป์ โดยมีการเจาะจงสถาปัตยกรรมสำคัญไม่ว่าจะเป็นบุโรพุทโธ ปะรัมบะนัน เป็นต้น
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
บันทึกย่อประวัติทั่วไปของศิลปะด้านอินเดียและตะวันออกไกล [ตอนที่ 4]
Part of บทความ
ช่วงต้นของบทความกล่าวถึงการเผยแพร่ของวัฒนธรรมอินเดีย ต่อมาได้กล่าวถึงศิลปะชวาภาคกลางในประเทศอินโดนีเซียโดยเฉพาะ ทั้งสถาปัตยกรรมที่เรียกว่าจันทิ ประติมากรรมในศาสนาพุทธและฮินดูที่คล้ายกับศิลปะอินเดียอย่างมาก มีการยกตัวอย่างจากบุโรพุทโธและจันทิอื่น ๆ
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
บันทึกย่อประวัติทั่วไปของศิลปะด้านอินเดียและตะวันออกไกล [ตอนที่ 5]
Part of บทความ
ช่วงต้นของบทความ กล่าวถึงทับหลังในศิลปะขอม ตั้งแต่สมัยก่อนเมืองพระนครจนถึงสมัยเมืองพระนคร ซึ่งมีพัฒนาการเป็นลำดับ ช่วงท้ายของบทความกล่าวถึงเสาประดับกรอบประตูขอม.
ศ. ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล